Οι άνθρωποι μπορεί να αισθάνονται θλίψη, επειδή θα ήθελαν το παιδί τους να είναι σαν τα άλλα παιδιά. Μπορεί να φοβούνται πως είναι δύσκολο να φροντίσουν το μωρό τους. Μπορεί να μην γνωρίζουν επίσης τίποτα για το σύνδρομο Ντάουν.
Μπορεί να είναι πολύ δύσκολο όταν κάποιος φίλος απέκτησε ένα μωρό με σύνδρομο Ντάουν.
Δεν χρειάζεται μόνο να διαχειριστείς τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά που θα έχεις απέναντι στο μωρό, αλλά και την θλίψη για τον φίλο ή συγγενή σου.
Η στήριξη στο φίλο ή συγγενή σου είναι πολύ σημαντική και μπορεί να έχει σαν αποτέλεσμα να οικοδομηθεί μια δυνατή και βαθιά σχέση.
Να θυμάστε πως οι γονείς είναι ακόμα οι άνθρωποι που ξέρετε και αγαπάτε.
Οι περισσότεροι γονείς περνούν μια περίοδο πένθους για το όνειρο του μωρού που είχαν στο νου τους εννιά μήνες, το όνειρο δηλαδή του μωρού χωρίς σύνδρομο Ντάουν. Η περίοδος του πένθους περιλαμβάνει άρνηση της κατάστασης, θυμό, παζαρέματα με τον Θεό, κατάθλιψη και αποδοχή.
Την ίδια στιγμή που θρηνούν το όνειρο του παιδιού χωρίς αναπηρία, οι νέοι γονείς αναπτύσσουν αισθήματα, όπως είναι η αγάπη και η ευχαρίστηση του να περνούν χρόνο με το νέο τους μωρό. Το μωρό που αποτελεί το πρόβλημα, θα αποτελέσει τελικά τη λύση.
Οι πράξεις είναι αυτές που μετρούν: η φυσική παρουσία σου και η βοήθεια που μπορείς να τους παρέχεις σε ποικίλα πράγματα, θα έχουν μεγαλύτερη επίδραση από οποιαδήποτε λόγια. Αγκάλιασε τους γονείς, κάλεσέ τους για φαγητό και κράτησέ τους το παιδί, όταν έχεις χρόνο. Μην λες απλά: Ενημερώστε με αν χρειαστείτε κάτι.
Ακολουθήστε το παράδειγμα των φίλων / συγγενών σας. Ορισμένες φορές οι νέοι γονείς θέλουν να μιλήσουν για το σύνδρομο Ντάουν. Κάποιες φορές, όμως, θέλουν να μιλήσουν για κάτι εντελώς διαφορετικό. Κάποιες φορές θέλουν να είναι λυπημένοι και να κλαίνε, κάποιες άλλες θέλουν να επικεντρώνονται σε πράγματα της καθημερινότητας.
Απόφυγε να πεις:
- Οτιδήποτε δείχνει οίκτο: τι ντροπή!, πόσο λυπηρό, Κρίμα!
- Δηλώσεις του τύπου: «Θα μπορούσε να ήταν χειρότερα», «Το σύνδρομο Ντάουν είναι η καλύτερη από τις αναπηρίες που θα μπορούσε να έχει το παιδί». Οι δηλώσεις αυτές μπορούν να είναι ότι χειρότερο για τους γονείς.
- Οτιδήποτε κάνει τους γονείς να νιώσουν ένοχοι: «Τι περίμενες στην ηλικία που είσαι», «Γιατί δεν έκανες αμνιοπαρακέντηση;»
- Εξηγήσεις για τον λόγο που συνέβηκε αυτό: «Συμβαίνει μόνο σε ξεχωριστούς ανθρώπους»
- Οτιδήποτε περικλείει αγιοποίηση του γονιού: «Δεν θα μπορούσα εγώ να κάνω όλα αυτά που κάνεις εσύ», «Είσαι άγιος/α».
Νέα Δημοκρατία Πετρούπολης 