Η ελονοσία εξακολουθεί να σκοτώνει 660.000 ανθρώπους κάθε χρόνο, οι περισσότεροι εξ αυτών παιδιά στην Αφρική. Η καθολική κάλυψη με ειδικά επεξεργασμένες με εντομοκτόνο κουνουπιέρες είναι το κλειδί στη μάχη κατά της ελονοσίας – μία από τις κυριότερες αιτίες θανάτου παιδιών στον κόσμο, αναφέρει η UNICEF με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας κατά της Ελονοσίας.
Στην Ελλάδα, η ελονοσία εκριζώθηκε το 1974, ύστερα από επίπονο και συντονισμένο αγώνα που αποτέλεσε παγκόσμιο παράδειγμα. Το 2011, όμως, εμφανίστηκε στην περιοχή του Ευρώτα Λακωνίας, στην Πελοπόννησο, μία συρροή κρουσμάτων στους κατοίκους χωρίς ιστορικό ταξιδιού σε ενδημική χώρα. Πριν από το γεγονός αυτό, στη χώρα μας καταγράφονταν 30-50 περιστατικά ανά έτος, που όμως όλα ήταν «εισαγόμενα».
Όπως επισημαίνεται σε ανακοίνωση της Γενικής Διεύθυνσης Δημόσιας Υγείας της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, το ενδεχόμενο «επανεγκατάστασης» της νόσου στον ελλαδικό χώρο είναι πλέον υπαρκτό. Αυτό, όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση, οφείλεται στο ότι: τα κουνούπια που μεταδίδουν τη νόσο κυκλοφορούν σε διάφορες περιοχές της χώρας, η οποία και αποτελεί τόπο διαμονής και εργασίας μεταναστών στις οποίες ενδημεί η νόσος και μπορεί αυτοί να είναι φορείς.
Οι κουνουπιέρες είναι το κλειδί για τη σωτηρία των 1.500 παιδιών που πεθαίνουν κάθε χρόνο από την ελονοσία.
Εκτιμάται ότι αρκετές κουνουπιέρες έχουν διανεμηθεί κατά την τελευταία δεκαετία για να καλύψουν το 80% των αναγκών στην υποσαχάρια Αφρική. Πολλές κουνουπιέρες ωστόσο, έχουν φθάσει στο τέλος της ωφέλιμης ζωής τους και πρέπει να αντικατασταθούν. Χώρες που είχαν ήδη μειώσει το φόρτο από την ελονοσία έως και κατά 50% διαπιστώνουν αύξηση των κρουσμάτων και των θανάτων που οφείλονται στην ελονοσία, εξαιτίας παλαιών φθαρμένων κουνουπιέρων που δεν αντικαταστάθηκαν. Από το 2000 έως το 2010, το ποσοστό των παιδιών που κοιμούνται κάτω από κουνουπιέρες στην υποσαχάρια Αφρική αυξήθηκε από λιγότερο του 5% σε πάνω από το ένα τρίτο.
