Καταργείται η πρωινή ζώνη (7-8 π.μ.) όπου οι εργαζόμενοι γονείς μπορούσαν να αφήσουν τα παιδιά στο σχολείο. Το πρόγραμμα κάθε τάξης μειώνεται κατά 5 διδακτικές ώρες την εβδομάδα, αφού θα ολοκληρώνεται στη 1.15 μ.μ.
Απ’ όλες τις τάξεις «κόβεται» μία ώρα από Γυμναστική και Αγγλικά. Επίσης, κατά μία ώρα μειώνονται στην πρώτη και τη δευτέρα τάξη η διδασκαλία Ελληνικών και Μουσικής, στην τρίτη και την τετάρτη η Μελέτη Περιβάλλοντος, στην πέμπτη και την έκτη τα Θρησκευτικά και η Θεατρική Αγωγή, στην τρίτη, την τετάρτη, την πέμπτη και την έκτη η Πληροφορική.
Ένας μαθητής πρέπει να μαθαίνει να χρησιμοποιεί την πληροφορική ως εργαλείο μάθησης, οφείλει να γνωρίζει αγγλικά, πρέπει να αναπτύσσει δεξιότητες όπως η φιλαναγνωσία και η φιλοτεχνία. Έως τώρα η ελληνική δημόσια εκπαίδευση –έστω ασθμαίνοντας λόγω των πολλαπλής φύσης προβλημάτων της– επιχειρούσε να υπηρετήσει αυτήν τη νέα παιδαγωγική αντίληψη, που διέπει όλα τα σύγχρονα εκπαιδευτικά συστήματα: στο σχολείο οι μαθητές να αναπτύσσουν δεξιότητες και όχι μόνο να προσλαμβάνουν ακαδημαϊκές γνώσεις. Ωστόσο, ο υπουργός Παιδείας Νίκος Φίλης προκρίνει το φθηνό σχολείο, αφού καταργεί από την επόμενη σχολική χρονιά το ολοήμερο σχολείο που διαρκεί από τις 2 έως τις 4 μ.μ. Με τον τρόπο αυτό ενισχύει τον ταξικό χαρακτήρα της ελληνικής εκπαίδευσης, καθώς η κατάργηση του αφήνει δυσαναπλήρωτο κενό, ιδιαίτερα για τα παιδιά των λαϊκών στρωμάτων. Ας είναι καλά το… φροντιστήριο και οι γιαγιάδες.
Νέα Δημοκρατία Πετρούπολης 